Home

In mijn werk roep ik vergeten godinnen op — niet als verre mythes, maar als spiegels van mijn innerlijke wereld. Pele met haar vurige woede, haar kracht om te vernietigen én te scheppen. Aphrodite, die schoonheid en sensualiteit belichaamt. Ninti, de gehoornde, die kan genezen met haar rib.  

Mijn hele leven heb ik gezocht naar liefde en naar de manier waarop ik als vrouw moest zijn om geliefd te worden. In dat proces paste ik me aan, boog ik me in allerlei bochten en raakte ik steeds verder verwijderd van delen van mezelf. Kunst is voor mij de plek geworden waar ik die delen weer terug vind.

Daarom gebruik ik mijn eigen lichaam als model. Naakt, op ware grootte, compromisloos eerlijk. Niet als object, maar als uitdrukking van mijn innerlijke belevingswereld. Ik laat delen zien die vaak verborgen blijven : woede, kracht, kwetsbaarheid, onschuld, speelsheid en de schaduw – delen die door monotheïstische vertellingen naar de achtergrond zijn gedrongen. 

Door mezelf te verbeelden vanuit de archetypes van de godinnen, breng ik vergeten vrouwelijke krachten terug in beeld — niet om het verleden te herstellen, maar om ruimte te maken voor alle delen die horen bij vrouw-zijn.

Mijn tekeningen ontstaan vanuit beweging en emotie. Ik werk met krassend krijt, gegooide inkt en graffiti, soms heel precies en soms rauw en explosief. Ik experimenteer met materiaal, verlies me in techniek en speel met wat er ontstaat. In dat proces kan ik mezelf vergeten, of weer tegen komen.

Ik nodig je uit om te kijken. Niet omdat ik een antwoord voor je heb, maar omdat ik geloof dat er andere verhalen mogelijk zijn. Voor mijzelf. Voor mijn dochter. Voor de vrouwen die voor mij kwamen en voor degenen die na mij komen. Het is eindelijk tijd dat ik zelf bepaal welk verhaal ik vertel.